X
تبلیغات
رایتل
فریادی در سکوت
صفحه نخست         نسخه موبایل         عناوین مطالب         تماس با ما          طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


فتاح بحرانی
نویسندگان

**اسب هشیاری ما**


اول بهمن ما ١٣٨٢ در داراب


مــا بر آنیم که آشفــــــــته تر از این باشــــــــیم

مـــورد کیــــــــنه ی دینداری بی دیـــــن باشیم

مــــــــی فروشیم کتاب و قلم و دفتر خــــــویش

تا به درویشی عـــــــزلت زده تامـــــــین باشیم

تـــــمر تمــــکین زده ایـــــام بـــــه پـــــرونده ما

صـــــادق و ثابت و هـــــشیار به تــمکین باشیم

داده آوارگی آزادگــــــــــی و جـــــــــــاه و مقام

بهتر آن اســـت که آواره و مســـــــکین باشیم

داد و نـــــــــفرین به زمان نیست سزاوار از ما

اصلح آن است که ما مورد نفـــرین باشیــــــم

چینــــــــی غربــــــــــت تنهایی ما می شــکند

در وطــــــن بوده و یا در خـــــتن چین باشیم

کـــــــینه را جای نشــــد در بر تنـــــــهایی ما

شـــــــرم ما باد اگرجایگه کـــــین باشـــــیم

نـــــوش ما باد به شبــــهای پر از غصه و درد

همـدم زهره و هم صحــــــبت پروین باشیم

اســـــب هــشیاری ما سوی خـــــرد می تازد

روزگاریست که پا بسته ی ایــن زین باشیم

مقصـــد ماست به همراهی انســــان بودن

زرد یا ســــــرخ و یا همره مشــکین باشیم

حـــــکم نامـــردی آن مرد تحــــمل کردیم

واجب آن بوده که ما صاحب تمکین باشیم


از فتاح بحرانی


http://fbahrani.blogsky.com

          
شنبه 15 اسفند 1383 :: 08:25 ب.ظ
میانه(آذربایجان شرقی) سال ۴۹

یاد آن عهد که پا بند نگاری بودم
مست و سرخوش ز رخ لاله عذاری بودم
فصل گل همره مرغان خوش آواز چمن
نغمه خوان بر سر هر بید و چناری بودم
ابر و باد آمد و کاشانه من برق بسوخت
بی جهت منتظر عید و بهاری بودم
در شب هجر تو ای تازه گل باغ امید
اشک ریزان شده چون شمع مزاری بودم
یاد آن آن عهد که با گوهر اشعار ترم
بر دل تنگ تو آرام و قراری بودم
ریشه ظلم و تجاوز ز زمین میکندم
من در این ملک اگر بر سر کاری بودم
          
شنبه 15 اسفند 1383 :: 08:17 ب.ظ
داراب سال ۶۶

در غروب روز دوشنبه سوم اسفند ماه ۶۶ حدود ساعت ۵ بعد از ظهر با پیکری خسته از کار روزانه در باغ و دستانی خسته و پر از خستگی دو شب بی خوابی به خانه آمدم مادرم بیدار بود برایش شام آوردم نخورد به اتاق خود رفتم تا کمی استراحت کنم.... از فرط خستگی خوابم برد...... یک مرتبه بیدار شدم ساعت حدود ۶ عصر بود به اتاق مادر خوب و تنهایم باز گشتم تا به او شام دهم مات و حیرت زده متوجه شدم که مادرم دیگر بیدار نمی شود تا سالها بعد از این ماجرا من ساعت ۶ را ساعت تنهایی خود می دانستم و قطعه زیر از آنجا منشاء گرفته است...


ساعت ۶ که میشه بد جوری گریم می گیره
ناله در عمق گلوم وقت تولد می میره
من غروبو دوست دارم
با تمام غربتش
من غروبو دوست دارم
دست تنهایی خود را که پر از برگ گله
روی تنهایی دیشب میگذارم
چادر سادگیتو روی علف ها میکشم
مردم ساده و دلتنگو به صحرا میکشم
هر غروب وقت اذون
دست تنهایی خود را که پر از برگ گله
روی تنهایی دیشب میگذارم
من غروبو دوست دارم
با تمام غربتش
من غروبو دوست دارم
ساعت ۶ که میشه لحظه تنهایی من سر میرسه
ثانیه از درای بسته با خنجر میرسه
کی خبر از عزیز رفته از این در میرسه؟
ساعت ۶ که میشه لحظه تنهایی من سر میرسه
ثانیه از درای بسته با خنجر میرسه
          
شنبه 15 اسفند 1383 :: 08:16 ب.ظ

**گل بکارند**


داراب سال ۸۱


تو در چنگ کدوم سلطان اســــیری؟
که در عزلت به کنجی گوشـه گیری
امـــــیران پیش پایت گــــل بـکارند

به ملک معـــــرفت فـتاح امــــــیری


از فتاح بحرانی

http://fbahrani.blogsky.com

          
شنبه 15 اسفند 1383 :: 08:16 ب.ظ
داراب سال ۶۵

به تنهایی صدا کردم
صدایی از ته پس کوچه های تار تنهایی
جوابم داد
تو کیستی؟
گفتم
که من تنها ترین تنهای عالم
همسفر با مادری تنها تر از خود
از رهی دور آمدیم
از بیابانها صحاری ها گذشتیم
قلبهای هردو مان مملو ء از درد است
ناله ها مان سرد
چهره ها مان از غبار ره پر از گرد است
گونه ها مان نیلگون از سیلی یک مرد هرجایی
که کج دست است و کج اندیش و کج رفتار و بد کردار
زنان هرزه از آبشخور نا پاک فکرش
آب توبه روی شانه می ریزند
و مردان دغلکار جنوب شهر
هر یک دانه های تسبیح
سجاده بی مهر او هستند
و ما از ضربه های مهلک این مرد کج مردیم
و جای ضربه های سیلی نامردیش
با خود به زیر خاک غم بردیم
          
شنبه 15 اسفند 1383 :: 08:10 ب.ظ
<<    1       ...      55       56       57      58       59    >>


کد پرچم
Free counter and web stats