X
تبلیغات
رایتل
فریادی در سکوت
صفحه نخست         نسخه موبایل         عناوین مطالب         تماس با ما          طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


فتاح بحرانی
نویسندگان

با نزدیک شده به آذر ماه به یاد روز 19 آذر ماه سال 77 می افتم و دلم سخت می گیرد و بوی قفس تمامی یدنم را اشباع و اشغال می کند . و لذتی وصف ناشدنی احساسم را به باغ ادراک دعوت می کند و من همراه بوی قفس دوباره به زندان می روم و گریه می کنم بر تنهایی قفسم که خالی مانده است :

اول آذر ماه 1384 داراب

باد مـــی آید چرا بـــــوی قفـــــس مـی آورد

من گمانـــم بود کو فریاد رس مــــــــــی آورد

می روم از هـوش و بر بالیـــــــن من باد صبا

گریــه ی تلخی ز آهــنگ جــــــــرس می آورد

خانه ام از خار و خاشاک است و فکرم از پرند

هر پرندی در کنارش خار و خــــــس مـی آورد

هرنفس یادی ز زندان می کنم در خـــــــاطرم

یاد آن دودی که آهــم با نفـــــــــــس می آورد

گوهـر خود را مده ارزان به نـــــادانان دهـــــــر

می خرندت صبح و شامت بازپـــس می آورد

دســــــــت فریــــادم بگیر و از زمین بیرون ببر

کودک افـــــــــتاده ام میل هـــــوس می آورد

با کسان در جنگ و با بد ناکسان در یک مدار

کی زمانه روی خوش را سوی کس می آورد

شعر من صحرای سوزانی بود بی رهــــــگذر

غربتــــش را در کویری از طـــــــبس می آورد

با مگــس در جنگـــــی ای قدرتمـــــدار زورگو

لــرزه بر اندام تـــــو نیش مگـــــــس می آورد

          
سه‌شنبه 1 آذر 1384 :: 05:33 ق.ظ
آبان ماه ۸۴ داراب
پر تنهائی من در قفسم جا مانده
هرشب تماشــــا مــــــی کنم اوراق تنهایی خود
با گریه حاشا مــی کنم صبر و شکـــــیبایی خود
من اهل سازش نیـــستم بند نوازش نیـــــستم
بر بام هســـتی می زنم تصویر رســــوایی خود
من در قفس ماتم کنم دست عبادت نـــــم کنم
تا بنگرم در این قـــفس زشتی و زیبایی خــــود
در گوشه ای از این زمین از ظلم و از بیداد کین
دائم تماشا می کنم زجـــر تماشـــــایی خـــود
من فرد پیدا نیسـتم جایی هـــــویدا نیـــــستم
فریــــاد یا رب می زنم در ســــوگ پیدایـی خود
من عسره ی تنهایی ام بینـــای نا بیــــنایی ام
هفت آســمان پشت سرم دارم ز بیــنایی خود
من مـــوج دریای غــــــمم در بین دریاها کــــمم
تن را به ساحــل مــــی زنم با موج دریایی خود
هرجا شب آید می خزم چون که تب آید می پزم
سامان نمی یابد سرِ ســــرگرم ســــودایی خود
پایـــــی نـدارم تا برم این ناله هـــــا بر آســـــمان

شرمنده ام پیش خدا از دســت بی پایی خـــــود

از فتاح بحرانی : چه کنم قفسم بی کی و تنها مانده

www.fbbahrani.blogsky.com

          
یکشنبه 1 آبان 1384 :: 08:29 ق.ظ
کد پرچم
Free counter and web stats